تداخل الکترومغناطیسی یکی از دلایل اصلی سوسو زدن صفحه، خطوط افقی و مصنوعات خال‌دار در نمایشگرهای LED است. هسته‌های فریت به عنوان اجزای حیاتی سرکوب EMI برای تاسیسات داخلی و خارجی عمل می‌کنند. با این حال، شرایط سایت بین این دو بسیار متفاوت است، بنابراین منطق انتخاب و کاربرد هسته‌های فریت یکسان نیست.

هسته فریت یک جزء مغناطیسی حلقه‌ای شکل است که از ماده فریت ساخته شده است. اصل کار آن ساده است: امپدانس پایینی در فرکانس‌های پایین ارائه می‌دهد و سیگنال‌های عادی را تحت تأثیر قرار نمی‌دهد. با افزایش فرکانس، امپدانس به شدت افزایش می‌یابد تا نویز فرکانس بالا را مسدود کند. هنگامی که دسته‌ای از کابل‌ها از یک هسته فریت عبور می‌کند، یک چوک حالت مشترک تشکیل می‌دهد. این امر امپدانس بالایی را برای نویز حالت مشترک ایجاد می‌کند در حالی که سیگنال‌های کاری دیفرانسیلی را دست نخورده باقی می‌گذارد.

در نمایشگرهای LED، هسته‌های فریت دو نوع اصلی تداخل را برطرف می‌کنند: نویز الکترومغناطیسی تابشی که توسط کابل‌های سیگنال دریافت می‌شود و نویز هدایت شده که از طریق خطوط برق حمل می‌شود. اگر نمایشگر شما خطوط سوسوزن نشان می‌دهد، تنظیم فرکانس کلاک DCLK و فاز چرخه وظیفه کمک می‌کند، اما نصب یک هسته فریت اغلب عملی‌ترین راه حل سخت‌افزاری است.

محیط‌های داخلی سطوح تداخل نسبتاً قابل مدیریتی دارند، بنابراین نصب هسته فریت از یک روال استاندارد پیروی می‌کند. مرحله اول: تمام کابل‌های روبانی که بین کارت گیرنده و ماژول‌های نمایشگر قرار دارند را جمع کنید و آن‌ها را به شکل U تا کنید. مرحله دوم: یک هسته فریت قابل فشردن را روی این دسته کابل U شکل ببندید. اگر پس از اضافه کردن هسته روی کابل‌های سیگنال، سوسو زدن ادامه داشت، یک هسته فریت اضافی روی خط خروجی V+ منبع تغذیه نصب کنید.

هسته‌های فریت نیکل-روی انتخاب استاندارد برای صفحه‌های داخلی هستند. آن‌ها دارای نفوذپذیری بین ۱۰۰ تا ۱۰۰۰ هستند. این درجه نفوذپذیری پایین در یک باند فرکانسی وسیع کار می‌کند و سرکوب قوی برای نویز فرکانس بالا ارائه می‌دهد. دمای داخلی پایدار می‌ماند، بنابراین آبکاری استاندارد روی یا نیکل محافظت کافی در برابر خوردگی را فراهم می‌کند.

سایت‌های خارجی باد، باران، جهش‌های صاعقه و نوسانات شدید دما را به همراه دارند که استانداردهای بالاتری را برای مواد و ساختار هسته فریت تعیین می‌کنند.

هسته‌های فریت را فقط بر اساس ظاهر انتخاب نکنید. سه عامل هسته را با هم ارزیابی کنید:

1. تطابق مواد: فریت نیکل-روی برای تداخل فرکانس بالا؛ فریت منگنز-روی برای تداخل فرکانس پایین. آن‌ها را به دلخواه جابجا نکنید.
2. تطابق ابعاد: قطر داخلی باید به طور نزدیک دور دسته کابل قرار گیرد. هسته‌های بلندتر و ضخیم‌تر با قطرهای داخلی کوچکتر معمولاً تضعیف نویز بهتری را ارائه می‌دهند.
3. موقعیت نصب: هسته را تا حد امکان نزدیک به منبع تداخل، درست در نقطه ورود یا خروج کابل قرار دهید تا بهترین اثر سرکوب را بدست آورید.

به پیچ‌های سیم‌پیچ توجه زیادی داشته باشید. برای نویز فرکانس پایین، کابل را دو یا سه بار از هسته عبور دهید تا طول جذب مؤثر افزایش یابد. برای سیگنال‌های فرکانس بالا، از پیچ‌های اضافی خودداری کنید. هسته‌های فریت دارای خازن پارازیتی ذاتی هستند. پیچ‌های بیشتر این خازن را افزایش می‌دهند، که می‌تواند سلف را در فرکانس‌های بالا اتصال کوتاه کند و هسته را بی‌اثر کند.

هسته‌های فریت شکننده هستند. پس از نصب آن‌ها را با بست کابل محکم کنید تا از ترک خوردن ناشی از لرزش یا ضربه در حین حمل و نقل و عملیات جلوگیری شود. به خاطر داشته باشید که هسته‌های فریت یک اقدام کمکی برای اصلاح EMC هستند. بهترین روش این است که تداخل را در مرحله طراحی حذف کنید به جای اینکه کاملاً به هسته‌های پس از نصب تکیه کنید.

هسته‌های فریت، هرچند کوچک، مستقیماً بر پایداری و عمر مفید نمایشگر تأثیر می‌گذارند. انتخاب ماده مناسب، محل نصب و روش نصب به این حلقه‌های مغناطیسی ساده اجازه می‌دهد تا محافظت قابل اعتماد EMI را ارائه دهند.